خدمات |جراحی قلب باز

open-heart

جراحی باز قلب هر گونه روش جراحی است که در آن جراح قفسه‌ی سینه را به منظور جراحی بر روی قلب باز می‌کند. جراحی قلب باز می‌تواند برای درمان بیماری‌ها و مشکلات مختلف قلبی مورد استفاده قرار گیرد. بیماری‌های قلبی که معمولاً توسط جراحی قلب باز تحت درمان قرار می‌گیرند عبارتند از بیماری دریچه قلب، نقص‌های مادرزادی قلب و بیماری‌های مربوط به شریان‌های کرونری. مشکلات شریان‌های کرونری یکی از عوامل حملات قلبی هستند.
قلب از یک نوع ماهیچه خاص (مایوکاردیوم) تشکیل شده است که خون را به تمامی نقاط بدن پمپاژ می‌کند. خون داخل چهار حفره‌ی قلب حرکت می‌کند که ورود و خروج آن به وسیله‌ی سیگنال‌های الکتریکی منظم، کنترل‌ می‌شود. دریچه‌ها در جهت‌دهی به حرکت خون در داخل و یا خارج قلب کمک می‌کنند.
جراحی‌های باز قلب از جراحی‌های متداول هستند که دارای ریسک‌های قابل توجه و مشکلات بالقوه می‌باشند. با توجه به شرایط بیمار، بکارگیری گزینه‌های
درمان کمتر تهاجمی نیز می‌تواند امکان‌پذیر باشد. هنگام تصمیم‌گیری با پزشک معالج بهتر است تمامی گزینه‌های جراحی بررسی شود.

انواع جراحی‌های باز قلب

انواع جراحی‌های باز قلب شامل موارد زیر است:

  • جراحی با استفاده از دستگاه قلبی-ریوی: در این روش، این دستگاه به صورت موقت وظیفه اکسیژن‌رسانی به خون و پمپاژ آن را ایفا می‌کند. این روش، روش سنتی در جراحی باز قلب است که به جراح اجازه می‌دهد قلبی که نمی‌تپد و خونی در آن پمپاژ نمی‌شود را جراحی کند.
  • جراحی با قلب تپنده: در این روش از دستگاه قلبی-ریوی استفاده نشده و جراح بر روی یک قلب تپنده جراحی را انجام می‌دهد. با این حال جراح سرعت تپیدن قلب را با دستگاه یا دارو کنترل می‌کند. با توجه به دشوار بودن جراحی بر روی قلب در حال تپش، این نوع جراحی به چند مورد خاص محدود می‌شود.

پزشک معالج در موارد ذیل می‌تواند جراحی قلب باز را انتخاب کند:

  • جراحی نواقص مادرزادی: برای اصلاح مشکلات متفاوت قلبی که از زمان تولد با بیمار همراه است، استفاده می‌شود.
  • جراحی بایپس شریان کرونری با گرافت (CAGB): به وسیله‌ی یک رگ سالم که از دیگر نواحی بدن گرفته شده است، یک مسیر جدید در اطراف شریان کرونری بیمار ایجاد می‌شود.
  • پیوند قلب: این جراحی برای برداشتن قلب بسیار بیمار صورت می‌گیرد که با قلب یک اهداء کننده جایگزین می‌شود.
  • ترمیم یا تعویض دریچه‌‌های قلبی: زمانی که دریچه‌های قلب کارایی خود را از دست می‌دهند، این جراحی انجام می‌شود و دریچه‌هایی که حرکت خون را به داخل و یا خارج قلب کنترل می‌کنند، تعویض یا ترمیم می‌شوند.
  • جراحی ایمپلنت: از ایمپلنت‌های کاشتنی در قلب جهت کنترل ضربان و یا حمایت از کارایی صحیح قلب استفاده می‌شود.
  • ترانس‌مایوکاردیال ریوسکولاریزاسیون (Transmyocardial Revascularization) به وسیله‌ی لیزر: در مواردی که بایپس شریان کرونری امکان‌پذیر نباشد، مورد استفاده قرار می‌گیرد. در این روش، جراح به کمک لیزر تلاش می‌کند که به منظور خونرسانی، کانال‌هایی را به صورت مستقیم در ماهیچه‌های قلب ایجاد کند.
  • جراحی Maze: این جراحی برای درمان فیبریلاسیون بطنی یا تپش نامنظم قلب که با مصرف دارو و یا بکارگیری روش‌های کم تهاجمی‌تر قابل درمان نیست، مورد استفاده قرار می‌گیرد. طی آن یک بافت زائد جهت مسدود کردن جریان الکتریکی غیر معمول به قلب ایجاد می‌شود.

چرا جراحی باز قلب؟

جراحی باز قلب مجموعه گسترده‌ای از جراحی‌های قلب است که می‌تواند برای درمان بیماری‌های قلبی، مورد نظر پزشک معالج باشد. پزشک شما تنها هنگامی جراحی باز را در نظر می‌گیرد که دیگر گزینه‌های درمانی که تهاجم کمتری دارند، مؤثر نباشند. شما می‌توانید علاوه بر مشاوره با پزشک خود، نظر پزشکان دیگر را نیز جویا شوید.جراحی قلب باز به صورت متداول برای بیمارانی که مبتلا به انسداد عروق هستند و دریچه‌های قلبشان وظیفه‌ی خود را به درستی انجام نمی‌دهند، مورد استفاده قرار می‌گیرند. مهمترین سؤال برای انتخاب جراحی باز میزان گرفتگی عروق و یا میزان آسیب به دریچه است. در مواردی که گرفتگی زیاد (بیش از ۷۰%) باشد، جراحی باز بهترین گزینه خواهد بود.

نحوه انجام جراحی

open-heart-2

جراحی باز قلب توسط یک تیم جراحی انجام می‌شود که توسط یک جراح قلب هدایت می‌شود. جراحی باز قلب نیازمند یک برش نسبتاً بزرگ بر روی میانه قفسه سینه است که استرنوم را می‌شکافد. جراحی باز قلب به جراح امکان مشاهده و دسترسی مستقیم به قلب را می‌دهد. اگر نیاز به جراحی با کمک دستگاه قلبی-ریوی باشد، جراح قبل از جراحی، قلب را از تپیدن باز می‌دارد و دستگاه مذکور پمپاژ خون را به عهده می‌گیرد. پس از جراحی، قلب مجدداً وارد چرخه‌ی جریان خون می‌شود.